Днесь празднуєме красный праздник Воздвиженія Честного і Жывотворящого Креста Господнього. Тот праздник празднуєме торжественно, на утрені ся выкладать св. Крест, перед котрым співаме: Кресту твоєму покланяєм ся, Владыко, і святоє Воксресеніє твоє славим.
Жебы сьме порозумили, што нам хоче повісти тот праздник, треба нам зайти до історії, коли быв римскым імператором Адріан, котрый пронаслідовав хрістіанів, а не лем то, но і хотів вымазати будьяку память на хрістіанство і на самого Хріста.
Знав, же Ісус выростав і мав свою діательность в Палестіні, дав наказ розваляти і засыпати місця, котры были в одношіню ку жывоту Хріста. І дав наказ поставити на Ґолґофті поганьскый храм на честь богыні роспущености. І так на тім святім місці, котре Сын Божый скропив свойой кровльов, і де ся молив за спасіня світа, тото місце было оскверньоване нечістыма орґіями понад двасто років.
І діавол тріумфовав, высмівав ся, же нихто його не може сперти. Но пришов св. Констатін Великый, котрый в Римі переміг Максентія, зошмарив його до рікы Тівер і дав Римлянам слободу. О рік нескірше в славнім Міланьскім едікті уділює слободу хрістіанам.
Його мати св. Єлена ішла до святой землі і дала будовати храмы на місцях споєных зо жывотом Спасителя. З Божой благодати нашла велике сокровище – св. Крест Господній. Тогды патріарха Макаріос вєдно з єпіскопами і священиками торжественно піднимають і благсоловлять вшыткы світовы стороны. Указуючі так побіду св. Креста. Бо днешній праздник не є праздником смутку, терпіня і смерти, але праздником побіды.
Св. Константін перед битков з Максенціом видів на небі знак креста і слова: в тім переможеш. Потім в ночі ся йому появив сам Господь і повів: дай на свої щіты тот напис. І святый так зробив, і знаком св. Креста перміг неприятеїів. Тото свято указує на побіду Кресту. Указує уж не на терпіня, болести, роспяття. Але на побіду, котра пришла через страсти. А нас кличе, жебы коли в нашім жывоті видиме трапліня, болести, біды, неприємности, незлагоду, нещастя, жебы сьме не падали до маодушности, але жебы сьме смотрили на св. Крест. А тогды учуме: Я єм переміг. У світі будете мати трапліня, но не падайте на духу, я єм переміг світ. Вшытко тото є лем дочасне, моя побіда вічна.
Із вдячностьов співайме слова: Кресту твоєму покланяєм ся, Владыко, і святоє Воскресеніє твоє славім. Слава Ісусу Хрісту!
В неділю, 27. септембра 2026 р., о 9.00 год. проґрам «Слово», котрый реалізує єромонах Маркіян, ЧСВВ. Повторіня 27. септембра 2026 р. о 12.00 год. і 28. септембра 2026 р. о 2.00 год. за русиньскым часом.







