Ісус Хрістос приходить до міста, котре є недалеко од Капернаума, де зробив найвеце чудесных діл. І так много людей ішло з ним, бо были свідками його діл і хотіли слухати його слова, котры на дорозі з Капернаума бісідовав ку ученикам і народу.
І так велика процесія радости ся приближовала ку місту Наін. Но з міста якраз выходила інша процесія. Была то процесія смутку, жалю, болести, нещастя. Мати, котра одпроваджала свого єдиного сына і сама была вдовіця. І велике множество народа ішло з ньов. Была то процесія смутку, безнадії, процесія смерти. Вшыткы сі усвідомльовали тот закон смерти, котрому нихто не може уникнути. Ці є хтось молодый, ці старый, ці бідак або богатый. А окремо то пережывали, коли виділи молодого чоловіка як го несуть на марах.
Теперь тоты дві процесії ся стрітили. На челі першой ішов сам Ісус. Приходить ку жені а говорить: Не плач. Но то было інше не плач, як тото, котре говорили жытелі міста, коли єй хотіли потішыти. Якбы повіли: Ту нич не зможеш, не плач. Така є судьба чоловіка. Тото не плач, не принесло потіху тій жені.
Но Ісус говорить інше не плач. Він є тот, котрый є Владыка неба і землі, жывота і смерти. Лем што зазвучало тото слово з Його уст, вшытко ся заставило. А Ісус обернув ся ку молодому чоловіку лежачому на марах і повів: Тобі говорю встань. А на очах вшыткых тот молодый чоловік собі сів і зачав говорити. Ісус го дав матери. А тота процесія смерти, коли ся стрітила з процесійов жывота, ся мінить на процесію жывота.
Покы там не было Хріста, вытко было занурене до смерти, темноты, смутку. Як приходить Ісус, вшытко ся наповнять радостьов, світлом, жывотом.
Тото є посолство днешнього слова. Ісус тов подійов указує, же він пришов на землю принести жывот. На іншім місці нам то Боже слово говорить: Я пришов, жебы мали жывот, а мали його пребогато. Апостол Павел в Писмі ку Солунянам пише: Не хочу, жебы были засмучены, як тоты, котры не мають надії. Бо коли віриме, же Ісус умер і воскрес, так і тых, котры в Ісусови умерли, приведе з ним.
Указує нам то слово, же Хрістос є жывот. Він своїм ученикам говорить а тыж і нам: Я жыю і вы будете жыти. Тот світ є зануреный подобно тій процесії до темноты і смерти. Мы, як хрістіаны, як тоты, котры вірять слову Господа о воскресіню, сьме покликаны приношати тому світу світло надії Воскресіня. Не дати ся самым обняти тов процесійов смерти, але світлом вірі у Воскресшого Господа мінити тоту процесію смерти того світа, на процесію радости і жывота.
В неділю, 18. октобра 2026 р., о 9.00 год. проґрам «Слово», котрый реалізує єромонах Маркіян, ЧСВВ. Повторіня 18. октобра 2026 р. о 12.00 год. і 19. октобра 2026 р. о 2.00 год. за русиньскым часом.







