«Слово» – Неділя блудного сына – неділя, 9.00 год.

Друга неділя, котра нас приготовлять на вступ до Святой  чотыридесятніці є Неділя блудного сына. Позаставме ся днесь над словами днешнього образного прикладу з Євангелія о блуднім сынови.

Євангеліє говорить нам образный приклад о двох братах, котры жыють в домі отця. По даякім часі молодшый говорить отцьови, жебы їм розділив маєток. А отець так зробив. По куртім часі молодшый вшытко взяв і одышов до далекого края.

Посмотьме на молодшого сына того отця. Мав ся плано в домі отця? Кедь говорить ку старшому братови, отець говрить: Што є моє, є і твоє. Так тогды сынове не мали ся плано. Но молодшый быв як стисненый тым, же мусить ся підряджовати заповідям отця. Якбы смотрив вон до світа, і прягнув мати слободу. Бо ґрецькый текст говорить, же молодшый сын просив о сущность – узію. А отець їм розділив жывот (ґр. віон), то є сын прягнув мати слободу од авторіты отця. Хотів ся ослободти од влады і авторіти отцы – хотів ся еманціповати – выйти спід рукы отця. А отець не сперать, бо дав му слободу над жывотом. То є образ перебываня з Богом. А чоловік прягне не остати в граніцях, але іти спід Божой влады, мати слободу од Божых заповідей.

Сын одходить, находить ся далеко од отця, но такой ся прилучіли приятелі, а тот сын собі говорить: теперь мам, по чім єм прягнув. Теперь ня нихто не обмеджує, роблю собі як хочу. Теперь мам правдиву слободу. А так собі чоловік думать охабивши Бога, же тогды є щастливый, не мусить никого слухати, никому ся підряджовати. Но приходить холод. Бо гріх чоловіка не наповнить.

Тот сын ся припросив ку владарьови краю, котрый го послав пасти свині. І він прягне по тых стручках, котры дають свиням. Кедь чоловік одыйде од Бога, падать до рабства гріха. І чує голод, хоче тоту порожность наповнити хоцьчім: алкоголом, наркотіками, роспущеностьов, лем жебы утишыти тот голод. Но то ся не дасть. Так приходить спасительна думка, як было добрі в дома отця. Но то уж є мнулость. Но далша спасительна думка говорить: верний ся. Но діавол такой по близку, жебы нашептовав: теперь ся хочеш вернути? Про тя уж не є місця в домі Бога. Ты уж належыш мі, і будеш ся валяти в гріху і порожности і духовнім голоді, котрый уж ниґда не засытиш. Но він предсі вставать, і за ціну, же буде лем рабом в домі отця іде.

А теперь приходить далша частина: Отець выходить каждый день і вызерать. А коли єдного дня го збачіть, утікать, метать ся му на шыю і радує ся. Наказує принести перше облечіня. Така є реакція Бога: Бог радує ся, коли грішник вертать ся, хоцьяк быв далеко. Наказує принести перше облечіня – царьскы шаты, котры значать, же то є член родины. Вертать достоїнство сына, котре грішник одшмарив, давши ся до рабства неприятеля. Бо Боже слово го называть блудный, ґр. асотос – неспасеный, нехраненый.

Дорогы радіослухачі, будьме вдячны, же можеме перебывати в обществі з Господом Богом як тот сын в домі отця. Не дайме ся баламутити діаволом, котрый нам нукать, же там вонка без Бога є слобода. Там є лем рабство. Но тыж нас тото слово учіть, же ай кедь гріхом одыйдеме, Бог нас чекать і приймать з радостьов.

Як то Господь говорить: В небі векша радость над єдным каючім ся грішником. Жебы не слухати діавола, котрый говорить: уж ся не дасть вернути. Але наслідовати блудного сына: встав а ішов. А отець го прияв. Слава Ісусу Хрісту!

В неділю, 8. фебруара 2025 р., о 9.00 год. проґрам «Слово», котрый реалізує єромонах Маркіян, ЧСВВ. Повторіня 8. фебруара 2025 р. о 12.00 год. і 9. фебруара 2026 р. о 2.00 год. за русиньскым часом.