Музей. Драма продовжує

Кедь наступав сучасный владный кабінет, і резорт културы дістала до портфолія націоналістічна SNS, од дакотрых русиньскых актівістів єм чув, же теперь ся порішыть україньскый музей у Свіднику. Час дає за правду мойому скептічному погляду, не їм.

Вытягнийме лем пару черепків із недавной історії, од наступліня влады Роберта Фіца у 2023-ім році.

Міністерка културы Мартіна Шімковічова наперек тому, же єй Округлый стіл Русинів Словакії жадав о стрічу, на котрій бы ся обговорила проблематіка русиньскых збірковых фондів, котры суть доднесь маєтком Словацького народного музея – Музея україньской културы, не нашла собі час на то, жебы дала русиньскій делеґації термін, і стрітила ся із ньов.

На посаді ґенералного директора Словацького народного музея уж вычеряла дакілько особ, і так властно ани не є з кым бісідовати, бо покля ся ку ґенералному дістанете, уж там ани не є.

До україньского музея у Свіднику резорт протиснув чоловіка, котрый є абсолутно мімо фаху. Жебы того не было мало, одкликана была і директорка русиньского музея в Пряшові, і чоловік мімо фаху із Свідника такой быв досадженый і за повіреного веджіньом русиньского музея. Меджі тым знова змінив ся чоловік на посаді ґенералного директора, і так є вопросом, коли ся зорьєнтує, і ці обще выпише конкурз на рядного директора русиньского музея.

Різных абсурднодтей бы было за тот час омного веце, але і то старчіть на то, жебы зрозуміти, же так не вызерать сітуація, коли україньскый музей „порішыть ся“ на наш хосен. Скоріше ся бою того, жебы ся „не порішыв“ русиньскый музей, а не такым способом, як бы сьме хотіли.

В януарі того року Мірослав Кастран, посол Україны в Словацькій републіці, публіковав на соціалній сіті інформацію і фотоґрафії, же мав стрічу із представителями Міністерства културы Словацькой републікы, і окрем іншого „обговорили ключовы вопросы фунґованя Музея україньской културы в місті Свідник, сохраніня його унікатной місії про україньску народностну меншыну, і перспектівы двосторонной културной співпраці,“ што Русинів доста насердило.

Мене то не насердило нияк. І то з двох причін. По перше, сучасне веджіня Міністерства културы, включно міністеркы, уж не першый раз вказало, же затля продовжує в політіці вшыткых попередніх влад, што до темы музея.

Скоріше ся бою того, жебы ся „не порішыв“ русиньскый музей.

По друге, Мірослав Кастран уж не першый раз вказав, же продовжує в політіці своїх попередників у функції, коли окрем того, же бы мав повнити тоты задачі, якы як посол Україны в Словацькій державі має, повнить і задачі, котрыма прямо, в дусі київской антірусиньской політікы, мішать ся до діл, якы бы мала вырішовати сама Словацька републіка.

Значіть, ліпше бы было повісти не тото, же ня то не насердило, але же ня то не розрушыло, не стугла мі при тім кров, бо в тій темі єм злый уж довгы рокы, і учу ся з тым жыти.

Факт є такый, же україньска амбасада все, абсолутне все, довгы десяткы років, кедь ся рішыть, або бы ся мав рішыти україньскый музей, котрый є лем назвов україньскый, зробить діпломатічне колечко, котрым засягує до того, жебы Русины могли вірішыти о долі свойой културной дідовизны.

Кедь на стрічу меджі русиньсков делеґаційов і веджіньом україньского музея привезе директора україньске діпломатічне авто, пак о чім бы сьме хотіли діскутовати?

Тото саме робив і україньскый конзулат в Пряшові, котрый по роках, коли не існовав, в децембрі минувшого року знова одкрыв ся, і я не похыбую, же знова буде мішати ся і до діл, котры бы го не мали інтересовати.

Кедь то мам повісти напрямо, пак україньска діпломатічна служба в Словацькій републіці не робить лем діпломатічны службы гражданам Україны, але помагать київскому режіму, а так само містным українізаторам, продовжовати в антірусиньскій політіці.

Посол Україны робить „надпрацу“. Робили то його попредници, якбач то будуть робити і люди по нім. Сучасна влада ся нияк не мать до того, жебы нашу проблему з музейом рішыла. Драма продовжує.

Але в єдній справі можуть быти певны: Мы ся не вздаме. Будьяк довго бы тота боротьба мала тырвати.

Статя была написана як коментарь „Вступне до контроли“ лемківского радія lem.fm.