Не білатералный, а прінціпіалный спор

Львівска областна рада на своїм засіданю 20-го октобра 2026-го року заголосовала за пропозіцію депутата Святослава Шереметы, жебы выголосити 2027-ый рік роком Романа Шухевіча, УПА і Олега Ольжича. Крітічно ся одозвала Польща. Іншак тихо як в лісі на грибах.

Україна має талент робити собі неприятелів. Спор має із Мадярьском, а і кедь хотів Київ улагодити якось сусідови із школьскым законом, жебы Будапешт перестав блоковати далшый приступовый процес до Европской унії, наконець блокованя продовжує.

І окрем того уж другый раз в куртім часі україньскы політіци зарыли до другого сусіда, котрый їм од початку войны є єдным із найпевнішых стовпів помочі – до Польщі.

Не так давно выкликало спор меджі Польщов і Українов, а наконець і голосованя о высловліню „жалю“ з боку Европского парламенту, кедь презідент Зеленьскый рішыв назвати елітный воєньскый одділ по „героях“ УПА. Жебы того не было мало, Львівска областна рада теперь пішла о два кілометры в цінізмі далше, і выголосила просто цілый рік, котрый уж не мать быти присвяченый лем якымсь „героям“ без імя, але такой єдному із найвекшых злочінців, котры в УПА діяли.

Польскый міністер загранічных діл Сікорьскый такой день по тім інформовав, же підписав наряджіня, котрым ся ініціатор выголошіня такого року Шеремета дістав на список нежаданых особ, шпекуловало ся о тім, же Польща заставить воєньску поміч Україні, што пак было з польского боку дементоване, але польскый портал Onet теперь приніс інформацію, же Польща мала перервати переговоры із Українов о фінанчній підпорі.

Наперек вшыткому єм пересвідченый, же реакції Польщі дотеперь суть нелем оправданы, але докінця і мягкы. Прославляня єдного із верьховных командантів УПА, якый быв одповідный за Волинь, предсі не може быти із ниякого погляду про Польщу штось, при чім бы могла зістати тихо. Якраз навспак.

Лемже в данім припаді бы не мала быти тихо ани чеська влада. Замірно споминам лем тоту чеську, бо Словацька републіка гейбы голосить ся ку 1-ій Чехословацькій републіці, лемже практіка є, нажаль, дакус інша.

Роман Шухевіч не є лем єден із членів УПА. Не є ани лем єден із командантів УПА. Роман Шухевіч по Мніховскім діктаті, в децембрі 1938-го року, коли вже Підкарпатьска Русь мала автономну владу, і ОУН на тій теріторії протиконштітучно оперовала і творила Карпатьску січ, пришов ілеґално на Підкарпатя, до Хусту. Із підпоров націстічной тайной службы там будовав командатуру, котра мала войовати проти центалной чехословацькой влады.

Мав бы то быти спор о тім, якы суть цінности Европской унії, і якы суть цінности Україны.

Роман Шухевіч быв просто діверзантом, котрый підкоповав уж втогды і так ослаблену Чехословацьку републіку. Кедь ся днесь Прага голосить ку тому, же Чеська републіка є наслідником Масариковой републікы, як може мати запертый рот при тім, што теперь зробила Львівска областна рада?

Навеце, при Волиньскій масакрі, за котру несе одповідность і Роман Шухевіч як командант УПА – „першый меджі рівныма“, были масакрованы і волиньскы Чехы. А то є далшый арґумент на то, чом бы Прага днесь не мала лишыти Варшаву в тій справі, а мала бы ся голосно одозвати.

Наконець, тото ціле бы не мало быти о голосах Варшавы, Прагы, ці іншых столиць в окремых припадах, коли Україна робить свої політічны авантуры повязаны із особами і орґанізаціями, якы бы не мали быти прославляны, а одшмарены як тото найгірше, што нам 20-те столітя принесло.

При тых україньскых авантурах бы сьме не мали бісідовати о білатералных спорах. Тот спор, як єден цілок, бы не мав зістати на білатералній уровни. Він бы мав быти прінціпіалным спором меджі Европской унійов і Українов, котра бы ся до того клубу хотіла дістати.

Мав бы то быти спор о тім, якы суть цінности Европской унії, і якы суть цінности Україны. Спор о тім, ці тото мож дати довєдна, ці таке штось може вєдно фунґовати. І я пересвідченый, же покля Европска унія реално буде стояти за декларованыма цінностями, пак суть лем дві можливости.

Або ся Україна спамятать, перестане із ґлоріфікаційов україньскых фашістів, або їй путь до Унії є уж днесь завершена неуспіхом. Значіть, в нормалнім світі бы то так мало быти. Но проблемов є, же кедь Україна є днесь в тім ділі легко чітательна, то, што чітательным не є, є реална позіція Брусела. Із того іде дакус і страх.

Статя была написана як коментарь „Вступне до контроли“ лемківского радія lem.fm. Фото: Петро Медвідь, лем.фм.