«Слово» – Праздник Вознесенія – неділя, 9.00 год.

Ісус Хрістос по своїм воскресіню часто появляв ся. Наперед женам, котры утікали од гроба, де їм ангел Божый звістовав тоту велику новину Воскресіня. Потім емавскым ученикам, котрым ся наперед появив як незмамый чуджінець, котрый не знать о тім, што ся стало. А при ламаню хліба давать ся їм познати, но такой ся їм стратив.

Потім ученикам, котры были заперты зо страху перед Жыдами. Приходить через заперты двері. Тым указує, же мать прославлене тіло. А на доказ, же видять не духа, просить собі їдло. Томови давать можность вложыти палець до ран од клинців а хопити ся його ребра. Но перебываня Ісуса з учениками уж не было таке, як кедь жыв із нима.

Теперь появлять ся, ту стратить ся їм. Учіть їх, робить перед нима многы чудесны діла. Но уж лем перед учениками. Так як то повів: світ ня уж не увидить, но вы ня увидите, бо я жыю і вы будете жыти. В часі штиридцятьох днів перебывав з нима. На шитиридцятый день їх выводить на Оливну гору, де ся перед нима возносить до неба. Давать їм посліднє благословліня, обіцяня приходу Святого Духа, утверджує у вірі, же Йому належыть вшытка влада на землі і небі, і давать посланя іти проповідати і крестити вшыткы народы.

Ученикы довго смотрили за ним, яж ся їм цалком стратив із оч. Появили ся їм ангелы, котры їм говорять: Што стоїте і смотрите до неба? Тоты слова суть барс важны. Бо говорять о тім, же Хрістос возніс ся до неба із прославленым тілом, котре зробив сосидательом Святой Тройці. Тым дав велику честь людьскій природі. І тым нам говорить, же наше обыстя вічне є в небі. Де нам Господь ішов приготовити місце.

Говорить нам то, же тот земный час є куртый. Но тото нам говорить і тот світ і діавол: жыєш лем раз, жыєш курто, не знаш, коли ся твій жывот скінчіть. Но што говорить діавол і світ? Та кедь жыєш так курто, выхоснуй час, ужывай собі того жывота іщі днесь, не смоть на никого, лем на себе. Не дай ся обмеджовати никым а ничім, скоштуй кажду потіху, роскош…

А Господь нам говорить: жыєш курто, не знаш ани дня ани годины, коли настане час твойого одходу з того світа. Зато выхоснуй тот час. Май перед очами вічность, небесне царьство, вічну блаженость. Вшытко роб на тій землі в тім погляді вічности. Жый в любви ку Богу і ближньому, жый подля Божых заповідей. Не вірь духу того світа, котрый хоче твій погляд обернути ку землі а земным роскошам.

Ангелы, котры говорять апостолам, што стоїте і смотрите на небо, тым хотіли повісти не то, же не маме смотрити на небо, але то, жебы сьме актівно смотрили на небо. Не в лінивстві жыли, але выхосновали каждый день на славу Божу а любов ку Богу і ближньому. Жебы наш одход з того світа быв радостным переходом там, де є наше правдиве вічне обыстя. Слава Ісусу Хрісту!

В неділю, 24. мая 2026 р., о 9.00 год. проґрам «Слово», котрый реалізує єромонах Маркіян, ЧСВВ. Повторіня 24. мая 2026 р. о 12.00 год. і 25. мая 2026 р. о 2.00 год. за русиньскым часом.