«Слово» – 18-та неділя по Сошествії Святого Духа – неділя, 9.00 год.

Ісус Хрістос приходить ку Ґалілейскому морю, такой збігло ся велике множество людей, котры хотіли чути його слова. Так собі выбрав єдну лодьку, котра належала Сімонови Петрови, і попросив го, жебы одплавив ся недалеко од берега і так із лодькы учів народ.

Меджі тыма, котры слухали його слова, быв і Сімон Петро. А як закончів научаня людей, обернув ся Ісус ку Петрови і повів: одплавте ся до глубшой воды і спустьте свої сіті.

І ту видиме, чом Ісус собі выбрав праві лодьку Петра. Ісус знав, што стало ся в ночі, скорше як Петро йому говорить свій арґумент. Учітелю, мы намагали ся цілу ніч, а мы нич не хопили.

Петро выростав при воді, од маленька познать каждый куточок, познав способ і час лову рыб. Можеме повісти, быв знательом рыболову. Но той ночі не хопили нич, а были розчарованы з порожнього часу, невыспаты, нервозны. А нараз ту приходить учітель, котрый выростав в домі тесаря. Котрый предсі не знать нич о лові рыб. А він іде говорити, же теперь маме спустити сіті, коли не є час лову рыб?

Таке людьске роздумованя, і подобны думкы гнали ся головов Петра. Но было там штось, што йому говорило, послухай, одлож свої людьскы арґументы. А так Петро з єдного боку указує на то, кілько ся намагали цілу ніч, но без успіху. А быв ту страх, же теперь то буде так знова, коли як добрый рыбарь знав, же ся рыбы в тім часі не ловлять.

Но з другого боку є ту слово Хріста. Слово, котре проникать до глубины душы. Спусть сіті до глубшой воды. А так Петро охаблять на боку свої арґументы і говорить: Но на твоє слово спущу сіті. А так кличе своїх колеґів і спущають сіті. А тогды, коли ся повиновали слову Хріста, поїмали так велике множество рыб, же нелем лодька Сімона Петра была повна, але і далшы лодькы.

Тото слово указує нам на важне напомянутя і про нас до нашого жывота. Они ся намагали цілу ніч, но без Хріста – а успіху не мали. А коли ся повиновали і проти людьского розуму слову Хріста – поїмали велике множество.

Штось таке ся діє і в нашім жывоті. Коли мы ставляме свої арґументы, свої знаня, свої думкы – і повіме собі: тадь я то знам як то мать быти. А даколи ся то діє і в одношіню ку Господу Богу – тадь я то знам, тото мустиь быти воля Божа. Або тото не може быти воля Божа. Мы бы хотіли коріґовати і Господа Бога на наш способ.

І сам Петро так раз зробив. Коли Ісус говорив о своїх страстях, Петро його бере на бік. Зачінать йому догваряти: Господи, тадь таке ся з тобов не може стати. То я знам ліпше. Ты єсь Месія, то не може такого быти. А Ісус обернув ся і повів: Ідь мі з драгы, сатан! Роздумуєш по людьскы і не по божому.

Зато най тото слово резонує каждый день в нашім жывоті. Коли нашы представы, нашы планы, нашы арґументы ідуть допереду. Най із нашого сердця зазвучіть тот спасительный голос Петра: Господи, на твоє слово… Най буде подля твого слова. Най діє ся твоя воля. Коли наш жывот буде з Хрістом, коли в каждій сітуації будеме одповідати, подля твойого слова я зроблю, най не буде моя, але най ся діє твоя воля, тогды і мы спознаме: І поїмали велике множество рыб.

Будеме мати успіх в нашім духовнім жывоті. А коли останеме при нашых арґументах, коли будеме мозолити, намагати ся, но без Хріста, і мы будеме силованы повісти: Мы намагали ся і мы нич, ниякого успіху не мали. Слава Ісусу Хрісту!

В неділю, 4. октобра 2026 р., о 9.00 год. проґрам «Слово», котрый реалізує єромонах Маркіян, ЧСВВ. Повторіня 4. октобра 2026 р. о 12.00 год. і 5. октобра 2026 р. о 2.00 год. за русиньскым часом.