В четверь 8-го октобра 2026-го року у віці 74 років вмер в Гуменнім Мілан Мнягончак, русиньскый бізнісмен, філантром, актівіста, бывшый председа Русиньской оброды на Словеньску.
Народив ся Мілан Мнягончак 15-го октобра 1951-го року, быв родаком із села Нижня Ядлова, Свідницького окресу.
Середньошкольску освіту здобыв на Середній ставебній школі в Бардейові, пак продовжовав штудовати на Ставебній факулті Словацькой высокой школы технічной в Братіславі, де здобыв тітул інжініра.
У 1976-ім році наступив до роботы у фірмі Хемкостав Гуменне. В тій фірмi перешов функціями од ведучого ставбы аж по ведучого формації ряджіня выробы. У 1983-ім році на основі конкурзу быв выбраный на роботу чехословацького експерта в загранічу – конкретно в Алжірі, де потім жыв дакілько років.
Пак знова вернув ся до Хемкоставу, котрый ся по 1989-ім році став акціовов компанійов. Мілан Мнягончак став акціонарьом Хемкоставу, і быв довгорoчынм ґенералным директором той фірмы.
Із 1989-ым роком пришов і возродный рух Русинів. Мнягончак належав ку основаючім членам Русиньской оброды i быв членом єй Коордіначного выбору. Занимав ся і реґіоналнов політікоів, єден час быв посланцьом Містьского заступительства в Гуменнім. Так само быв членом Французьско-словацькой обходной коморы.
Морално і фінанчно підтримовав довгы рокы русиньскый рух на Словакії, выдаваня русиньской періодічной і неперіодочной пресы, спонзоровав і памятны таблы, котры Русины іншталовали.
У 2010-ім році быв єдным із основаючіх членів партії Наш Край, котра мала служыти головно на то, жебы через вольбы могли перейти кандідаты, котры бы ся занимали русинськыма інтересами і реґіоном, де жыють Русины. У 2012-ім році став председом той партії.
У 2012-ім році быв і єдным із ініціаторів а основаючіх членів Округлого стола Русинів Словакії. Як єден із основателів стояв і коло русиньскых фестівалів у Свідику ці Гуменнім.
В році 2014 быв зволеный за председу Русиньской оброды на Словеньску. На Світовім конґресі Русинів у 2015-ім році в Румунії быв зволеный за члена Світовой рады Русинів за Словакію.
Русинів зачав у тім часі представляти і як член Выбору про народностны меншыны і етнічны ґрупы Рады влады Словацькой републікы про людьскы права народностны меншыны і родову рівность.
Восени 2015-го року із здравотных причін передчасно абдіковав із функції председы Русиньской оброды, а так само із функції члена Выбору про народностны меншыны і етнічны ґрупы. Хоць ся із публічного жывота в русиньскім русі стягнув, все ся о тоту тему інтересовав, а так само далше підтримовав, і фінанчно, різны ініціатівы.
Быв і віруючім чоловіком, православным хрістіаном, а спонзровав і многы актівности Православной але і Ґрекокатолицькой церькви.
Любив своє родне село, лем перед нецілым роком, в октобрі 2025-го року, быв посвяченый в ареалі Православного храму Покровы Пресвятой Богородіці в Нижній Ядловій памятник святого князя Ростислава, котрый подаровав родному селу Мілан Мнягончак. Похованый буде в Нижній Ядловій. Вічная память!
Фото: Петро Медвідь.







