XVII-вічна ікона вернула до церкви в Ждыни по консервациі

До церкви Покровы Богородиці в Ждыни вернула памяткова ікона з представліньом св. Апостолів, котру датуют на приблизно 1640 рік. Ікона, котру піддали консервациі, походит з ряду Деесіс історичного іконостасу. Підчас консерваторскых робіт усунули пізнійшы перемалюваня та одслонили ориґінальну малярску верству. Діяня тоты зреализувано завдяку дофінансуваню Міністерства Культуры і Нацийональной Спадковины та даткам приватных осіб.

Ікона походит з XVII столітя і належыт до найціннійшых елементів історичного выпосажыня церкви в Ждыни. Становит част ряду Деесіс, єдного з основных елементів іконостасу. Первістном, і єдночасно головном частю того ряду єст ікона, што представлят Ісуса Христа Спасителя з Богородицьом і Іваном Предтечом по боках. Разом з розвитком композициі ряду можливы были ріжны вариянты укладу. Єдным з них єст велика деесіс з представліньом дванадцетьох апостолів по боках.

О іконах ряду Деесіс споминат деканальна візитация парохіі в Ждыни з половины XVIІI столітя (текст в ориґіналі): Deisus cały strukturą tak z Snycerską iako y malarską ozdobnie wystawiony.

Через черговы столітя ікона оставала свідоцтвом реліґійной і артистичной традициі місцевых Лемків. З часом єй ориґінальна верства была вкрывана пізнійшыма перемалюванями, котры змінили історичный выгляд твору.

В процесі реновациі іконы усунули додатковы перемалюваня і одслонили ориґінальный малюнок. Завдякы тому вернули видиміст первістной композициі і єй артистичных примет. Консервация забезпечыла тіж памяткову ікону перед дальшом деґрадацийом.

По закінчыню робіт ікона вернула до церкви. Завдякы заанґажуваню місцевого пароха о. прот. Ярослава Ґрича, черговый, барз цінный елемент історичного выпосажыня храму был захованый і удоступненый спільноті.

Проєкт консервациі находит ся на етапі формального закінчыня. Парохія жде на вызначыня терміну одобраня консерваторскых робіт, по котрым треба буде зрыхтувати кінцьову документацию і розрахувати дофінансуваня.

Реализация задачы была можлива завдякы здобытым середкам з Міністерства Культуры і Нацийональной Спадковины та заанґажуваню осіб, якы підпорили соспільну колекту на тзв. вклад власный до міністерияльного проєкту. Фурт іщы мож вплачати грошы через сайт pomagam.pl, на тот момент повело ся зобрати нецілых 5500 зл з потрібных 14 000 зл вкладу.

Парохія уж тепер дякує вшыткым жертводавцям. Підкрислят тіж, як важны сут спільны стараня о захованя сакральной спадковины Лемковины.

«Консервацию провюл Томаш Дзюравєц разом зо своіма працівниками – консерватор творів штукы з Ряшова. В пляні є дальша консервация другой іконы з того самого ряду, але є то залежне од того, ци отримаме дотацию Міністра Культуры і Нацийональной Спакдовины» – оповідат о. прот. Ярослав Ґрич, парох парохіі в Ждыни.

Церков Порковы Богородиці в Ждыни

Початкы церкви в Ждыни сігают найменше XVI столітя. Завдякы привілегіі на упосажыня місцевого священника, потвердженой в 1577 році, перезначено єден лан ґрунту, котрый был свобідный од податку. На шолтыство перезначено штырі ланы. В 1671 році церков додатково упосажыл Ян Вєльопольскій, бічскій староста і колятор храму.

Церков, котра істнувала до кінця XVIІІ столітя, была деревяна, з муруваном олтарном частю і вежом-дзвінницьом вкомпонуваном в храм. Были в ній три дзвоны. Головный олтар был посадовленый на муруваній менсі, а бічный олтар, зо сницарском декорацийом, зробили коло 1740 рока в періоді вельолітньой, душпастырской опікы о. Йоана Мациньского. В цілым храмі были деревяны дилины.

Довкола церкви находил ся цмонтір з камінным огороджыньом, котрого стан в часі візитациі окрислили як добрый. Будинок розобрали на початку 90. років XVIІІ столітя в звязку з будовом новой церкви, котра є захована по днес.