В сімболі вірі нікейско-цариградьскім чуєме слово: Вірую во єднинаго Бога отця … творца видимых же всіх і невидимых. Тыма словами сповідуєме нашу святу віру, же Господь Бог є Творцьом видимого світа, котрый можеме познавати нашыма чувствами, а тыж і невидимого, до котрого належать духовны бытости, котры называме ангелами.
Коли Бог сотворив чоловіка, сотворив го про вічну блаженость, жебы быв чоловік з Богом. Но дав йому пробу, ці з любви ку свойому Сотворительови буде повиновати ся Його заповідям. Так само дав Бог пробу і ангелам. А єден із ангелів, найкрасшый, найсвітлішый, бо звав ся Луціфер – світлоносець, котрого красота привела до пыхы і думаню о собі высоко, збунтовав ся проти Бога.
А до того бунту стягнув на свою сторону і частку далшых ангелів, котры йому увірили. Його проґрам быв: не буду служыти Богу, не буду ся му кланяти. Сам ся хотів рівнати Богу. Но проти нього выступив архангел Михаіл, котрого імя значіть: Хто як Бог. А тыма словами зверьгнув Луціфера і його прихыльників з неба на землю. А стали ся з них демоны, бісы, нечісты духы. А Луціфер став ся сатаном – то є противник, бунтовник.
А добры ангелы, котры не налетіли тому проґраму бунту Луціфера, остали вірны Богу, через приближіня ся ку Ньому, стали неспособныма на зло. Суть напрямены лем на добро. Они слухають і выповнюють Божы наказаня і допомагають людям на дорозі ку блажености вічній а в бою зо силами зла, котры хотять обаламутити чоловіка і стягнути на свою сторону. А якы суть тоты способы, або тактіка сатана?
Бог нам то одкрывать через пророка Езекіїла. В 8. главі того пророка чуєме, як Бог його переніс духом з Вавилону до Єруалима пред муры Єрусалимского храму. Там увидів діру в мурі, чує слово, сыну чоловіка, пробий векшу діру і войдь днука. А коли вошов увидіив там, старшины Ізраїля, котры мали быти хранитеями Божого Закона, як стоять там, по стінах были выображены розмаїты змыї, звірята. А они тримали каждый із них кадило і обкаджовали. Бог гворить пророкови: Посмоть, сыну чоловіка, што то они творять.
Тым нам указує як діавол одводить чоловіка од Бога через фалшивый култ. Не поперать Бога, але култ переношать на себе. Тым божеством може быти богатство, людьска слава, красота, ці сила. Вшытко, што забере перше місце в людьскім сердці, котре мать належати Богу.
Дале йому указав як люде в темноті перед спаньом практіковали поганьскы орґії і говорили: Бог невидить. Другый способ діявола – давать забыти на Бога. Бог не видить а може ани ани не є. Роб і жый як хочеш. І знова пророк чує слово : Посмоть, сыну чоловіка, што они творять.
А третій – Бог забыв – то є Бог ся не старать о нас. Чом пришла тота біда, чом доволив Набуходоносорови напасти на Божый народ. Богу не залежыть на нас. А так веде до погорджіня Богом. Што нам Господь говорить: Не будеш мати іншых Богів… Нич не є таке скрыте, жебы ся не выявило. А в 18. Главі пророка Езекіїла чуєме слова: Бог не хоче смерти грішника, але хоче, жебы ся обернув і жыв. Обернийте ся од свойой злой дорогы, од свого гріха і жыйте.
Дорогы радіослухачі, Церьков нам указує днесь св. Михаіла і прочі безплотны силы, котры остали вірны Богу. Указує нам і другу сторону тых, котры ся збунтовали, котры через троїту сіть – фалшивый култ, забытя на Бога або через обвиньованя Бога, же не є добрый, хотять нас одвести од Бога і стягнути на свою сторну бунту.
Не налетьме злому духу. Але най в нас резонує то слово Ми-ха-іл – Хто як Бог, а перебудьме у вірности і повинованю Господу Богу, жебы з ним пепребывати і у блаженій вічности.
В неділю, 22. новембра 2026 р., о 9.00 год. проґрам «Слово», котрый реалізує єромонах Маркіян, ЧСВВ. Повторіня 22. новембра 2026 р. о 12.00 год. і 23. новембра 2026 р. о 2.00 год. за русиньскым часом.







